πενήντα ετών μες την ζωή
φερμένη από άλλη εποχή
σαν δίνεται στην διαδρομή
φέρνει το βήμα στην αυλή
κατάστιχα πάντα κρατά
του τι θα δώσει και πονά
αφήνει πέτρα την χαρά
τις ενοχές της προσπερνά
περίλυπη κι αδύναμη
την σάρκα της θα πνίξει
αλλού την θαλπωρή θα βρει
πυξίδα έχει που οδηγεί
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου