με φλύαρο σώμα δηλώνω το παρών
κι είναι κι οι μέρες που φεύγουν μα δεν περνούν
μοιράζω την γη μου, πουλώ και αγοράζω
δηώνω τ’ αγκάθια, χαίρομαι, φωνάζω
χαρίζω εικόνα, φθαρμένη απ’ την ζωή
περνάω δίχως στίγμα, κανένα ίχνος διαδρομής
σταμάτησα ν’ αναζητώ, δεν έχει επιστροφή
περνούν οι μονάδες, πρόσωπα της αυγής
σ’ αυτόν δεν θα δώσω την παρθενιά μου
γιατί είναι αλαζόνας
σ’ αυτόν δεν θα δώσω την καρδιά μου
γιατί είναι θαμώνας
έλα ήλιε μου βγές, βγες να με ζεστάνεις
μπροστά μου η θάλασσα, αρόδο τα καράβια
φεύγουν?
θα μείνουν?
ποιος νοιάζεται στ’ αλήθεια?
συννέφιασε, μαζεύω τα πανιά μου, καρίνα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου