Ακυβέρνητη

Ευάλωτη και σάστισα
δέχτηκα ότι απέρριψα
Νηφάλια κι αν πεικάζω,
ενάντια μου βαδίζω

απέτυχα;
δεν φταίω εγώ
αστόχησα;
δεν φταίω εγώ

Πως φεύγω μόνο πες μου,
δίχως το λάθος να χρεωθώ
Πως μένω μόνο πες μου,
αντίθετα μου πως να σταθώ

Έχασα τις ανοχές
τον ίδιο μύθο κλαίω
Αναμονή στις εσοχές
την καταιγίδα καίω

απαίτησα;
δεν φταίω εγώ
αρνήθηκα;
δεν φταίω εγώ

Αντίπερα τώρα κοιτώ,
την γέφυρα αναζητώ.
Παίρνω φτερά, μην κουραστώ.
Βάζω φωτιά για ν’ αντισταθώ.

Σκιά είμαι σ’ έναν αυλό
τον ήχο έχω έναυλο
Σαν κάλυψα την διαφορά
έχω φωνή, Επαναφορά

αγρίεψα;
δεν φταίω εγώ
ατόνησα;
δεν φταίω εγώ