καταπέλτης ραφινάρει
στ’ άψυχο πνοή να δώσει
μ’ όλη την δύναμη τραντάζει
κάθε βήμα παλαντζάρει
ανεβαίνει, πως ψηλώνει
θα γενεί το παλικάρι
θα ‘ν καινό το αγκωνάρι
δίχως πίκρα θα πληγώνει
δώστου όλα όσα ζητήσει
και το πάρα πάνω ακόμα
όταν έρθει ο καιρός του
στάχτη πήρε, έκανε χώμα
και περήφανος θε να ‘ναι
ο μικρός μας καταπέλτης
που ‘δωσε στην κοινωνία
το κενό, με παρρησία
δούλα έγινε η φλόγα
στο γλυκό δημιούργημά της
λύκαινα αν θα της δείξεις
λάθος στα υπάρχοντά της
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου